Celastraceae / dorasta do 12m, 1-4m rocznie / stanowisko: każde


Bardzo silnie rosnące pnącze owijające się wokół podpór łodygami (tam, gdzie nie znajdzie dla siebie podpory będzie tworzyć gęste, krzaczaste zarośla). Mało wymagające: rośnie na stanowisku słonecznym, zadowala się glebami przeciętnymi, dobrze znosi okresowe przesuszenie. Z uwagi na inwazyjną naturę dławisza należy kontrolować jego rozrost (może „zdławić” rośliny rosnące w pobliżu). Jest rośliną dwupienną: występuje w formie żeńskiej („Diana”) i męskiej („Herkules”). Kwitnie niepozornymi białymi kwiatami a jesienią zapylona forma żeńska wydaje żółte lub czerwone owoce – interesujące z uwagi na walory dekoracyjne w zimowym krajobrazie. Polecany do porastania ekranów dźwiękochłonnych, tworzenia zielonych ścian, umacniania skarp (przeciwdziała erozji gleby).

 

Celastrus orbiculatus

Podpory:
Dławisz owija się wokół podpór łodygami. Wymaga mocnych podpór: stalowych lub elastycznych lin, prętów biegnących pionowo wzdłuż ścian budynku lub stojących samodzielnie, rozmieszczonych w odległości ok. 0,4-1 m od siebie. Opiera się także na dużych drzewach, krzewach, słupach itp. Nie należy sadzić go w pobliżu rynien, rur, piorunochronów czy kabli (bezpieczna odległość to około 1,5 m).

Sadząc dławisz należy brać pod uwagę, że gdy podpora okaże się zbyt niska roślina zacznie rosnąć jak krzew: rozwichrzy się, powstanie mnóstwo niepodpartych, sterczących i zwieszających się pędów. Należy zapewnić mu podpory wystarczającej wysokości (nawet 10 m) lub pogodzić się z rozwichrzoną urodą dławisza.

 

Celastrus orbiculatus